Column April - Politiek Cafe CDA Leiden

Één koekje bij de koffie

Nederland is: één koekje bij de koffie’, sprak prinses Maxima bij de presentatie van het WRR-rapport ‘Identificatie met Nederland’. Daarmee bedoelde ze te zeggen dat dé Nederlandse identiteit niet bestaat. Dat koekje werd echter een koekje van eigen deeg, want massaal vielen politici over haar en het WRR rapport heen. Het rapport zou niet wetenschappelijk zijn, maar een politiek pamflet. Ik heb het toevallig van kaft tot kaft moeten lezen en vond het zoals het de wetenschap betaamt eerder saai dan spannend; eerder weinigzeggend dan duidelijk stelling innemend.

De constatering dat de Nederlandse identiteit niet bestaat vind ik persoonlijk net zo vanzelfsprekend als de constatering dat Sinterklaas niet bestaat. Maar eerlijk is eerlijk: de heisa omtrent het rapport tekent de politieke lading van het debat over immigratie, integratie en nationale identiteit. Vaak ongehinderd door kennis van zaken heeft iedereen er wel een mening over.

De multiculti’s van linksig Nederland willen het liefst geen koekjes bij de Turkse koffie serveren, maar zoete baklava. Volgens de socialisten is geen mens illegaal. Iedereen is welkom in Nederland, net als iedereen ook welkom is als partijlid van de SP. Dat wil zeggen; mits je aan de partijstandpunten conformeert, anders wordt je eruit geknikkerd. Ironisch.

Rita Verdonk eet blijkbaar graag droge mariakaakjes bij haar Cappuccino, want zij wil dat we weer ouderwets trots zijn op Nederland. Prima hoor, maar op de momenten dat ik mij het meest realiseer dat ik Nederlander ben – gezellig met de andere Nederlanders in Spanje op vakantie – dan voel ik eerder schaamte dan trots.

Buitencategorie is de man achter Fitna, of zoals ik de veredelde powerpoint presentatie noem: de film van Ome Wilders. Ik denk dat Geert bij voorkeur Haagse bakkies pleur drinkt met een kersenbonbon erbij, want in kersenbonbons zit alcohol in en dat mogen moslims niet. Tijdens de koffie overpeinst hij dan of hij alle moslims het land uit wil zetten, de islam af wil schaffen en de koran wil verbieden of toch de koran wil afschaffen, moslims wil verbieden en de islam het land uit wil zetten. Nee, wie denkt dat Wilders voor de makkelijke oplossingen gaat zit er naast.

Over oplossingen gesproken. De rode draad in de kritiek op politici die in het debat appelleren aan nationalistische gevoelens is dat ze alleen maar problemen signaleren en geen concrete oplossingen bieden. Dat lijkt me echter helemaal niet de taak van politici: concrete oplossingen bieden. Sterker nog, alstublieft niet zeg! Ik moet er niet aan denken dat Andre Rouvoet op zondag als ME’er stenen van voetbalhooligans terug moet gaan koppen of Piet-Hein Donner als buurtwerker Marokkaanse jongeren weer op het rechte pad moet brengen - hoe goed MC Piet-Hein ook kan rappen.

Nee, politici die het debat op scherp zetten zijn de noodzakelijke luis in de pels. Als ze afwezig zijn of worden geïsoleerd keren we terug naar de tijd van het doodknuffelen van problemen door de Paarse regering, en dat wil geen mens. Ik denk overigens dat de invloed van de Haagse politiek chronisch wordt overschat. De samenleving trekt zich er niet zoveel van aan en leeft er vrolijk fluitend langsheen, zo blijkt uit de dodelijke stilte na het verschijnen van Fitna.

Ik moet daarom bekennen dat ik ook trots ben op Nederland, dat wil zeggen op het liberalisme van de nuchtere Nederlandse bevolking. Geen land waar zaken als homoseksualiteit, softdrugs, euthanasie en abortus zo openlijk geaccepteerd en bediscussieerd worden. Ik ben trots op het Nederlandse liberalisme waar de Partij voor de Vrijheid net zo goed een stem heeft als GroenLinks.

Maar de echte liberalen vissen in het geschreeuw over integratie en identiteit even achter het net in Nederland. Zo zit ik aan het eind van de dag met Boris van der Ham aan een kop sterrenmix thee en verzuchten we dat we het allemaal ook niet meer weten. Willen we vervolgens een roze Glacé koek uit de trommel halen, dan treffen we die leeg aan. We zien dan nog net Jan-Peter Balkenende met de laatste koeken de hoek om lopen, terwijl we hem horen roepen: ‘Ja jongens, dát is nou de VOC mentaliteit.’